حكمت نامه بسيج - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٩ - ٢/ ٢ ١٢ سياست رفتار با دشمنان
١٢٢. امام على عليه السلام: در برخورد با دشمنت، مراقب توان و فرصت مناسب باش تا پيروز شوى.
١٢٣. امام على عليه السلام: پيش از توانمندى، بر دشمن يورش مَبَر.
١٢٤. امام على عليه السلام: به هنگام روى كردنِ دشمن، متعرّض او مشو؛ چرا كه روى كردنش او را بر تو يارى دهد، و به هنگام روى گرداندنِ دشمن، متعرّض او مشو؛ چرا كه روى گرداندنش تو را از كار او كفايت كند.
١٢٥. امام على عليه السلامدر حكمتهاى منسوب به ايشان: كُشندهترينِ چيزها براى دشمنت آن است كه به وى نفهمانى كه او را دشمن گرفتهاى.
١٢٦. امام على عليه السلام: با دشمنت مصافحه كن، هرچند ناپسند دارد، كه اين از فرمانهاى خداى عز و جل به بندگانش است. او مىفرمايد: «بدى را با بهترين روش، دفع كن. ناگاه، [خواهى ديد] همان كس كه ميان تو و او دشمنى است، گويى دوستى گرم و صميمى است. امّا جز كسانى كه داراى صبر و استقامتاند به اين مقام نمىرسند، و جز كسانى كه بهره بزرگى [از ايمان و تقوا] دارند، بدان نايل نمىگردند.
١٢٧. امام على عليه السلام: حكيمان پيشين چنين مىگفتند: شايسته است كه آمد و شد به خانهها براى ده منظور باشد: نخستين آن، خانه خداى عز و جل براى انجام دادن عبادت خدا و برپا داشتن حقّش و اداى فريضه
حجّش ... و نهمين آن، خانههاى دشمنانى كه مداراى با آنها، [آتش] شرارتشان را خاموش مىكند و با چارهجويى و لطف و مدارا و ديدارشان، دشمنىشان از بين مىرود.