حكمت نامه بسيج - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١ - حديث

٥. امام صادق عليه السلام‌به يعقوب بن قيس: اى پسر قيس! «واگر روى برتابيد، [خدا] جاى شما را به مردمى غير از شما خواهد داد كه مانند شما نخواهند بود»، مقصودش فرزندانِ آزاد شدگان [ايرانى‌] است.

٦. سنن الترمذي‌به نقل از ابو هريره: گروهى از ياران پيامبر خدا گفتند: اين قومى كه خداوند فرموده در صورت روى گرداندن ما، به جايمان خواهند آمد و چون ما نخواهند بود، كيان‌اند؟

راوى مى‌گويد: سلمان در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله بود. ايشان بر پاى او زد و فرمود: «اين و قومش. سوگند به آن كه جانم به دست اوست، اگر ايمان از ستاره ثريّا هم آويخته بود، مردانى از فارس به آن دست مى‌يافتند».

٧. امام باقر عليه السلام: روزى پيامبر خدا در حالى كه گروهى از ياران در نزدش بودند، دوبار فرمود: «خدايا! مرا به ديدار برادرانم برسان». فردى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا! آيا ما برادرانت نيستيم؟ فرمود: «خير. شما ياران منيد و برادران من، مردمانى‌اند در آخرالزمان كه مرا نديده‌اند؛ امّا ايمان آورده‌اند ... براى هر كدامشان پايدارى در دين، از با دست خُرد كردن خار مغيلان در شب تيره، سخت‌تر است يا همچون كسى است كه اخگر شوره‌گز را در كف‌

نگه دارد. اينان، چراغهاى تابان در دل تاريكى‌اند. خداوند، آنان را از هر فتنه غبارآلود و شبگون، نجات مى‌بخشد».