حكمت نامه بسيج - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩٣ - حديث

٣/ ١ ١٠ خشوع‌

قرآن:

كسانى كه پيش از آن به آنان دانش داده شده، هنگامى كه [آيات الهى‌] بر آنان خوانده مى‌شود، سجده‌كنان به رو در مى‌افتند و مى‌گويند: منزّه است پروردگار ما. به راستى وعده پروردگار ما انجام يافتنى است، و به رو در مى‌افتند و مى‌گريند، و بر خشوع آنان افزوده مى‌شود.

حديث:

٣٣٦. امام على عليه السلام‌در توصيف پيروان خود: از نشانه‌هاى هر يك از آنان اين است كه او را در دين، نيرومند مى‌بينى و در عين نرمى، دورانديش است ... و در عبادت، خاشع.

٣٣٧. امام على عليه السلام‌در توصيف مؤمنان: [بر] چهره آنان خشوع [نمايان‌] است.

٣٣٨. عدة الداعى‌خداى تعالى به موسى و هارون وحى فرمود: «دوستان من، خود را به زيور خاكسارى و خشوع و ترس مى‌آرايند كه در دلهايشان استوار مى‌شود. پس، از دلهاى آنان بر پيكرهايشان نمودار مى‌گردد و اين زيور، لباس زيرين و رويين آنهاست كه به تن مى‌كنند.