حكمت نامه بسيج - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩ - ١/ ٦ بسيجيان گمنام

٣٠. امام على عليه السلام: خوشا به حال هر بنده بى‌نام و نشانى كه مردم را مى‌شناسد و مردم او را نمى‌شناسند. خداوند، او را به خشنودى [از خدا]، مى‌شناسد. اينان، چراغهاى هدايت‌اند. خداوند، هر گونه فتنه تاريكى را از آنان مى‌زدايد، به زودى، آنان را غرق رحمتى از رحمتهاى خود مى‌كند. نه سخن‌پراكن و فاش كننده اسرارند، و نه نافرهيخته و رياكار.

٣١. امام على عليه السلام‌در توصيف آخر الزمان: زمانى مى‌رسد كه هيچ كس در آن زمان نجات نمى‌يابد، مگر هر مؤمن بى‌نام و نشانى. اگر حاضر باشد، ناشناخته است و اگر غايب باشد، جستجو نمى‌شود. اين افراد، چراغهاى هدايت‌اند ونشانه‌هايى روشن براى شبروان.

٣٢. امام صادق عليه السلام: اگر مى‌توانيد ناشناس بمانيد، چنين كنيد؛ و باكى بر تو نيست اگر مردمْ تو را ستايش نكنند و حتّى در ميان مردم، نكوهيده باشى، اگر نزد خداوند تبارك و تعالى، ستوده باشى.