حكمت نامه بسيج - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٣ - ٢/ ٢ ٤ اجتناب از دشمنى

٧٧. امام على عليه السلام: يك دشمن [هم‌] بسيار است.

٧٨. امام على عليه السلام: «فرزندانم! بپرهيزيد از دشمنى با مردمان؛ چرا كه آنان، از دو دسته خارج نيستند: خردمندى كه با شما حيله مى‌ورزد، يا نادانى كه به سرعت با شما تلافى مى‌كند. سخن، نَر است و پاسخ، مادينه. هرگاه نر و ماده جمع گردند، قهراً نتيجه‌اى [حاصل‌] آيد».

سپس اين شعر را سرود:

«كسى آبرويش محفوظ مى‌ماند كه به پاسخ [سخنش‌] بينديشد/

آن‌كه با مردمان به نرمى رفتار كند، به مقصد رسد.

آن‌كه حريم مردم را نگاه دارد، آنان [نيز] احترامش مى‌كنند/

و آن‌كه مردمان را تحقير كند، احترامى نخواهد داشت».

٧٩. امام على عليه السلام: در دوستى با دوستت، اندازه نگه‌دار، چه بسا كه روزى دشمنت شود؛ و در دشمنى با دشمنت، از حدّش تجاوز مكن، چه بسا كه روزى دوستت گردد.

٨٠. امام سجاد عليه السلام: هرگز با كسى دشمنى مكن، هرچند گمان برى كه به تو زيانى نمى‌رساند، و به دوستى با هيچ كس بى‌رغبتى مكن، هرچند كه تصوّر كنى كه سودى به تو نمى‌رساند؛ زيرا نمى‌دانى كه چه وقت به دوستت اميد دارى و نمى‌دانى كى از دشمنت ترسان مى‌شوى.

٨١. لقمان‌به پسرش: پسركم! با صد نفر دوست شو و با يك نفر هم دشمنى مكن.