حكمت نامه بسيج - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣٣ - حديث

٤٠٥. امام على عليه السلام: استوارىِ شريعت به امر به معروف و نهى از منكر و بر پا داشتن حدود [الهى‌] بستگى دارد.

٤٠٦. امام على عليه السلام: همه كارهاى نيك و جهاد در راه خدا، در مقايسه با امر به معروف و نهى از منكر، چون دميدنى است به درياى پر موجِ پهناور.

٤٠٧. امام صادق عليه السلام‌در پاسخ به سؤال از اين فرموده خداوند عز و جل: «هر كس، كسى را جز به قصاص قتل يا [به كيفر] فسادى در زمين بكشد، چنان است كه گويى همه مردم را كشته است، و هر كس كسى را زنده بدارد، چنان است كه گويى تمام مردم را زنده نگه داشته است»: يعنى كسى كه ديگرى را از گمراهى به راه راست درآورد، مانند اين است كه او را زنده كرده است، و كسى كه ديگرى را از راه راست به گمراهى كشانَد، او را كُشته است.

٤٠٨. بحار الأنوار: روايت شده است كه داوود عليه السلام تنها به صحرا رفت. خداوند به او وحى فرمود: «اى داوود! چه شده است كه تو را تنها مى‌بينم؟».

گفت: خدايا! شوق ديدار تو در جانم شدّت گرفته و خلق تو، ميان من و تو حائل گشته‌اند.

خداوند به او وحى فرمود: «به ميان آنان برگرد؛ زيرا اگر تو يك‌

بنده گريز پا را نزد من بياورى، تو را در لوح، با صفت ستوده ثبت مى‌كنم».