جبرئيل همراه هفتاد هزار فرشته پس از نماز ظهر نزدم آمد و گفت : . . . اى محمّد ! هركس با جماعت بودن را دوست داشته باشد [و از اختلاف بپرهيزد] ، خداوند و همه فرشتگان دوستش خواهند داشت .

با دادن صدقه و پيوند با خويشاوندان ، گناهانتان را پاك كنيد و محبوب خداوند شويد .

خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ، شخصى را دوست دارد كه در ميان جمع ، بى آن كه هرزه درايى كند و ناسزايى گويد ، شوخ باشد ، با تفكّرش تنها شود ، با عبرت ها خلوت گزيند ، و با نماز ، شب زنده دارى كند .

خداوند ، دوست دارد كه بنده اش درباره گناه بزرگ از او [بخشش ]بخواهد ، و بنده اى را كه گناه كوچك را سبُك شمارد ، دشمن مى دارد .

داوود عليه السلاماز پروردگارش ـ عزّ وجلّ ـ پرسيد : « ... پروردگارا ! مرا از محبوب ترين بندگانت باخبر ساز» . فرمود : «قدرتمندى كه به مردم رحم مى كند و چنان براى مردم حكم مى كند كه براى خودش حكم مى كند ؛ و كسى كه خداوند به او مالى بخشيده است . پس او در جهت رضايت خداوند و در راه فرمانبرىِ خداوند ـ عزّ وجلّ ـ ، از آن خرج مى نمايد ؛ و كسى كه جوانى و نيرويش را در راه فرمانبرى از خداوند ـ عزّ وجلّ ـ ، صرف مى كند ؛ و كسى كه به دليل علاقه اش به مسجد همواره دلش آنجا است و مردى كه زنى زيبا را ببيند كه خود را در اختيارش گذاشته است ، امّا از ترس خدا او را واگذارد ؛ و كسى كه هرجا باشد ، مى داند خدا با اوست . اينان ، دل هايشان پاك ، و كسب و كارشان پاكيزه است و به سبب جلال و عظمت من ، يكديگر را دوست مى دارند . ديگران به وسيله آنان مرا ياد مى كنند و با يادم ، آنان را ياد مى نمايند . نيز كسى كه از ترس خداوند ـ عزّ وجلّ ـ ، چشمانش اشكبار شود .