بارالها ! ... اى نهايت آرزوى آرزومندان! اى نهايت درخواستِ درخواست كنندگان! اى غايت خواسته خواستاران ! اى والاترين اميدِ اميدواران ! ... فروتنى ام براى تو و درخواستم از توست و مويه و زارى ام به سوى توست.

اى منتهاى آرزو ! آيا مرا به آتش مى سوزانى ؟ پس اميدم چه مى شود ؟ پس آن گاه دوستى ام چه مى شود ؟

ر . ك : ص ٤٧ (كاملان در خدا دوستى)؛ ص ٢١٣ (ديدار خدا) .

١ / ٧

بهترين لذّت در بهشت

قرآن

«خشنودى خدا بزرگ تر [از ساير لذّت هاى بهشت] است . اين ، همان رستگارى بزرگ است» .

حديث

چون بهشتيان به بهشت درآيند و دوست خدا به بهشت ها و مسكن هاى خود درآيد ... آن گاه ، خداى جبّار بر آنان مى نگرد و به آنان مى گويد : «اى دوستانم و اهل طاعتم و ساكنان بهشتم در جوار من، هان ! شما را از چيزى باخبر كنم كه از آنچه كه در آنيد بهتر است ؟» . پس آنان مى گويند : «پروردگارا ! چه چيز از آنچه ما در آنيم ، بهتر است ، حال آن كه ما در جايى هستيم كه هرچه جان هايمان از نعمت ها بخواهد و چشمانتان لذّت ببرد ، در جوار خداى كريم ، فراهم است ؟». خداوند ، پرسش خود را تكرار مى كند و آنان مى گويند : «آرى ، به ما بهتر از آنچه در آن هستيم را بنما» . پس خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى گويد : «خشنودى ام از شما و دوستى ام نسبت به شما ، بهتر و بزرگ تر از چيزى است كه در آنيد» . پس مى گويند : «پروردگارا ! آرى ، خشنودى ات از ما و دوستى ات نسبت به ما براى ما بهتر و شيرين تر است» . آن گاه ، امام سجّاد عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود : «خداوند به مردان و زنان مؤمن ، باغ هايى وعده داده است كه از زير آن ، نهرها جارى است كه در آن ، جاودانه خواهند بود و سراهايى پاكيزه در بهشت هايى جاودان ، و خشنودى خدا بزرگ تر است . اين ، همان رستگارى بزرگ است» .