كيمياي عشق - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥

دنيا خالى است . امام صادق عليه السلام در تبيين آيه شريف «إِلاَّ مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ؛ جز آن كه با دلى سليم در پيشگاه الهى حاضر شود» [١] مى فرمايد :

هُوَ القَلبُ الَّذِي سَلِمَ مِن حُبِّ الدُّنيا . [٢]

آن دلى است كه از محبّت دنيا فارغ است .

در اين جا اين سؤال پيش مى آيد : ريشه بيمارى هاى دل كه سبب محبّت دنيا نيز هست ، چيست ؟ پاسخ اين است كه ريشه بيمارى هاى قلب و سبب همه رذايل اخلاقى ، خودخواهى است. بنابراين ، براى درمان اساسى دنيادوستى ، راهى جز مبارزه با خودخواهى وجود ندارد . امام خمينى رحمه الله در اين باره ، خطاب به فرزندش چنين مى فرمايد : فرزندم! از خودخواهى و خودبينى به در آى كه اين ، ارث شيطان است كه به واسطه خودبينى و خودخواهى از امر خداى تعالى به خضوع براى ولى و صفىّ او ـ جلّ و علا ـ سر باز زد ؛ و بدان كه تمام گرفتارى هاى بنى آدم ، از اين ارث شيطانى است كه اصل اصول فتنه است و شايد آيه شريفه «وَقَـتِلُوهُمْ حَتَّى لاَ تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ كُلُّهُو لِلَّهِ» [٣] در بعضى مراحل آن ، اشاره به جهاد اكبر و مقاتله با ريشه فتنه كه