خداوند ـ تبارك و تعالى ـ ، خُنَك كردن جگر تفته را دوست دارد . هركه جگرى تفته را آب بنوشاند ، چه [متعلّق به ]چارپايان باشد يا جز آن ، خداوند ، در آن روزى كه سايه اى جز سايه او نيست ، بر او سايه افكند .

و ـ از خود گذشتگى

از جمله ويژگى هايى كه خداوند به مؤمن بخشيده ، آن است كه نيكى كردن به برادرانش را ـ گرچه كم باشد ـ به او آموخته است . نيكى كردن ، به زياد بودن آن نيست ؛ زيرا خداوند ـ عزّ وجلّ ـ در كتابش مى فرمايد : «ديگران را بر خويشتن مقدّم مى دارند ، گرچه [خود] بدان نيازمند باشند» . آن گاه مى فرمايد : «هركه جانش از بخل ايمن گردد ، پس آنان همان رستگاران اند» . هر كه را خداوند ـ عزّ وجلّ ـ بدين صفت بشناسد ، او را دوست بدارد و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ هركه را دوست بدارد ، روز قيامت ، پاداش او را بى حساب و به كمال ، پرداخت خواهد كرد .