فرهنگ نامه اذان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠١

١٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دستش را در گوشش نهاده است ، بانگ بر مى آورد كه : «گواهى مى دهم كه هيچ خدايى جز خداى يكتا نيست و محمّد، فرستاده خداست . او را با هدايت و دينِ درست فرستاد تا آن را بر هر دينى ، پيروز گرداند ، هر چند مشركان ، خوش نداشته باشند» ، و ديگر مؤذّنان ، با او همصدا مى شوند ، تا اين كه به دروازه هاى بهشت مى رسيم. [١]

١٩٢.تهذيب الأحكام ـ به نقل از سليمان بن جعفر ، از پ مردى شامى بر امام صادق عليه السلامدر آمد . [امام عليه السلام] به او فرمود : «نخستين كسى كه به بهشت مى رسد ، بلال است» . مرد شامى گفت : چرا؟ فرمود : «چون او نخستين كسى است كه اذان گفت» . [٢]

١٩٣.سنن النسائى ـ به نقل از سائب بن يزيد ـ : روز جمعه ، هر گاه پيامبر خدا بر منبر مى نشست ، بلالْ اذان مى گفت و چون از منبر فرود مى آمد ، اقامه مى گفت. [٣]

١٩٤.سنن الترمذى ـ به نقل از عون بن ابى جُحَيفه ـ پدرم گفت : بلال را ديدم كه اذان مى گويد و مى چرخد و دهانش را اين طرف و آن طرف مى كند و دو انگشتش را در گوش هايش قرار داده است ، و پيامبر خدا در خيمه سرخ رنگش بود . فكر مى كنم كه گفت : خيمه چرمى . پس بلال با چوب دستى اى با نوك فلزى بيرون آمد و آن را در شن ها فرو برد و پيامبر خدا به طرف آن ، نماز خواند ، در حالى كه از برابر او سگ و الاغ عبور مى كردند . پيامبر صلى الله عليه و آله جامه اى قرمز به تن داشت ، به طورى كه