فرهنگ نامه اذان

فرهنگ نامه اذان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦

فصل دوم : بندهاى اذان

١٧.معانى الأخبار ـ به نقل از محمّد بن حنفيّه ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله شبى كه به آسمان برده شد ، چون به آسمان ششم رسيد ، فرشته اى از آسمان هفتم فرود آمد كه تا پيش از آن روز ، هرگز فرود نيامده بود ، و گفت : اللّه أكبر ، اللّه أكبر . خداوند ـ جلّ جلاله ـ فرمود : «من چنينم» . فرشته گفت : «أشهد أن لا إله إلاّ اللّه . خداوند عز و جل فرمود : «من چنينم ؛ معبودى جز من نيست» . فرشته گفت : «أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه . و خداوند ـ جلّ جلاله ـ فرمود : «[او] بنده و امين من در ميان خلق من است . با انتخاب او به پيامبرى ام ، او را بر بندگانم برگزيدم» . فرشته گفت : حىَّ على الصلاة . خداوند ـ جلّ جلاله ـ فرمود : «نماز را بر بندگانم واجب ساختم و آن را آيينى براى خود قرار دادم» . فرشته گفت : حىَّ على الفلاح . خداوند ـ جلّ جلاله ـ فرمود : «آن كه به سوى نماز روانه شد و از بهر خشنودى من ، بر آن مواظبت نمود ، رستگار شد .