فرهنگ نامه اذان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠

١١.امام حسين عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از اذان وحى بر پيامبر شما نازل مى شود و با اين حال ، شما مى گوييد كه اذان را از عبد اللّه بن زيد گرفت؟! هرگز! از پدرم على بن ابى طالب عليه السلامشنيدم كه مى فرمايد : «خداوند ، زمانى كه پيامبر خدا را به معراج برد ، فرشته اى را فرو فرستاد و او دو به دو اذان گفت و يك به يك اقامه . سپس جبرئيل عليه السلامبه او گفت : اى محمّد! اين گونه است اذان (اعلام وقت) نماز» . [١]

١٢.الذكرى ـ به نقل از ابن ابى عقيل ـ : امام صادق عليه السلام ، آن عدّه اى را كه مى گويند پيامبر صلى الله عليه و آله اذان را از عبد اللّه بن زيد آموخت ، لعنت كرد . سپس فرمود : «وحى بر پيامبر شما نازل مى شود و شما مى گوييد كه او اذان را از عبد اللّه بن زيد فرا گرفت؟!» . [٢]

١٣.تفسير العيّاشى ـ به نقل از عبد الصمد بن بشير ـ نزد امام صادق عليه السلاماز چگونگى [تشريع ]اذان ، سخن به ميان آمد . عبد الصمد گفت : مردى از انصار ، [كيفيت ]اذان را در خوابش ديد و آن را براى پيامبر خدا باز گفت و پيامبر خدا به او دستور داد كه آن را به بلال ياد دهد . امام صادق عليه السلام فرمود: «دروغ مى گويند! پيامبر خدا در سايه كعبه خواب بود كه جبرئيل عليه السلام با تاسى كه در آن ، آبى از بهشت بود ، نزد او آمد و بيدارش كرد و دستور داد با آن آب ، غسل كند . آن گاه ، پيامبر صلى الله عليه و آله در مَحمِلى كه آن را هزار هزار رنگ از نور بود ، گذاشته شد و سپس بالايش بردند تا اين كه به درهاى آسمان رسيد ... و تا آن كه به آسمان هفتم در آمد . او به سِدرةُ المُنتهى رسيد . سِدره [به پيامبر صلى الله عليه و آله ] گفت: پيش از تو، هيچ مخلوقى از من نگذشته است.