٣٥.امام على عليه السلام ـ در دعاى روز يكشنبه ـ: بار خدايا! از تو درخواست مى كنم ، به سان درخواست كردن گنهكارى كه نافرمانى هايش ، راه را بر او تنگ كرده و به هلاكتش درافكنده است و پناه دهنده اى جز تو ندارد و اميدى غير از تو ندارد و فريادرسى مهربان تر از تو ندارد و تكيه گاهى كه بر او تكيه كند ، جز عفو و بخشش تو ندارد .

٣٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعاى روز عرفه ـ: اى آرزوى من، اى اميد من، اى بهترين كسى كه از او يارى مى طلبند، اى بخشنده ترينِ بخشندگان، اى كسى كه مهرش بر خشمش پيشى دارد، اى آقاى من، مولاى من، مورد وثوق من، اميد من، تكيه گاه من، اى اندوخته من، پشتوانه من، ساز و برگ من، و غايت آرزو و اشتياق من!

٣٧.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى روز عرفه ـ: رحمت از تو درخواست مى كنم ، اى سرورم و مولايم و مورد وثوقم، اى اميد من، اى تكيه گاه و پناه من، اى اندوخته و پشتوانه و ساز و برگ من، اى آرزو و آرمان من!

٣٨.امام عسكرى عليه السلام ـ از دعايى كه به يك زندانى آموخت ـ: بار خدايا! تويى فريادرس و تكيه گاه من، و تويى نگهدار و اميد من . مرا آرزويى جز تو و اميدى جز تو نيست .