فرهنگ نامه آرزو - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٥٧
٨ / ١٧
هلاكت
٢٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اين امّت ، در آغاز با زهد و يقين درست شد و در آخر ، با بخل و آرزو هلاك مى شود.
٢٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يقين و زهد ، اين امّت را به صلاح مى كشانَد و آرزو و بخل ، آن را تباه مى كند.
٢٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از كار امروز به فردا افكندن و آرزوىِ دراز در سر پروراندن بپرهيزيد؛ زيرا اينها سبب هلاك امّت ها بوده است.
٣٠٠.امام على عليه السلام : پيشينيان شما را، در حقيقت، دو چيز هلاك كرد: درازى آرزو و غفلت از مرگ ، تا آن گاه كه آنچه بدان وعده داده شده بودند (مرگ) ، بر آنان فرود آمد؛ وعده اى كه با آمدن آن ، ديگر عذرى پذيرفته نمى شود و جاى توبه نمى مانَد و مصيبت فلاكت بار و مكافات با آن همراه است.
٣٠١.امام على عليه السلام : مردم را، در حقيقت، دو خصلت به هلاكت مى افكند . اين دو ، هم كسانى را كه پيش از شما بوده اند ، هلاك كرده است و هم آنان را كه پس از شما مى آيند ، هلاك خواهد كرد : يكى آرزو ـ كه آخرت را از ياد مى برد ـ و ديگر هوس ، كه به گم راهى مى كشانَد.