انتخاب شوهر براى زنان نيز بسى سخت و مشكل است. زن بايد بداند كه تن به ازدواج دادن براى مدت كوتاهِ يك سال و دو سال نيست، بلكه عمرى بايد با شوهر زندگى كند و اگر در انتخاب فردى كه مى‌خواهد پدر فرزندان آينده‌اش باشد، دقت كافى نكند و در اين امر از عقل، بيش از احساس و عاطفه كمك نگيرد و با بزرگترها بويژه پدر و مادرش مشورت نكند[١] و نظر آنان را در امر ازدواج دخالت ندهد، چه بسا دچار مشكلات و ناهنجاريهاى سخت شده، بناى زناشويى او لرزان گردد و براى نجات از شعله‌هاى آتش كينه و اختلاف دست به طلاق و جدايى دراز كند و آنگاه با جريحه‌دار شدن احساسات و عواطف، تا پايان عمر احساس سرافكندگى و شرمسارى خواهد كرد.

وقتى زنى شوهر مى‌كند تا حد فراوانى در اختيار شوهر قرار گرفته، در امور مشروع و مسائل مربوط به خانه و خانواده، بايد از او اطاعت كند. از اين رو، پيامبر اسلام ٦ فرمود:

«انَّمَا النِّكاحُ رِقٌّ، فَاذا انْكَحَ احَدُكُمْ وَليدَةً فَقَدْ ارَقَّها فَلْيَنْظُرْ احَدُكُمْ لِمَنْ يَرِقُّ كَريمَتَهُ»[٢]

ازدواج نوعى فرمانبرى است، پس هر گاه دخترى را شوهر مى‌دهيد، دقت كنيد كه او را به اطاعت چه كسى وامى‌داريد.

انتخاب همسر در سيره پيشوايان دين‌

دقت ائمه معصومين : در انتخاب همسر، نشانگر توجه آنان به اهميّت و تأثير اين‌

[١] - ناگفته نماند كه در دستورات دينى، توصيه شده كه دختر با اجازه پدرش ازدواج كند و اغلب فقها اين اجازه را شرط لازم‌براى عقدِ ازدواج دختران شمرده‌اند.( ر. ك: عروة الوثقى، كتاب النكاح، فصل ١٢، فى اولياء العقد.)

[٢] - بحارالانوار، ج ١٠٣، ص ٣٧١