بعلاوه تعهّد مرد نسبت به پرداخت هزينه‌هاى زندگى و نيز مهريه و تأمين زندگى آبرومندانه همسر و فرزند، اين حق را به او مى‌دهد كه وظيفه سرپرستى به عهده‌اش باشد.[١] امام صادق ٧ فرمود:

«مِنْ سَعادَةِ الْمَرْءِ انْ يَكُونَ الْقَيِّمَ عَلى‌ عِيالِهِ»[٢]

سرپرستى خانواده، از سعادت مرد است.

مديريت و سرپرستى مرد در خانواده منحصر به امور مالى و نظم و انضباط خاص خانوادگى نيست، بلكه مسؤوليت نظارت و هدايت همسر و فرزندان در مسائل اخلاقى و معنوى و جلوگيرى از فساد و تباهى آنان نيز به عهده مرد است. قرآن كريم مى‌فرمايد:

«يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قُوا انْفُسَكُمْ وَ اهْليكُمْ ناراً وَ قُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجارَةُ»[٣]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خود و خانواده خويش را از آتشى كه هيزم آن انسانها و سنگهاست، نگه داريد.

از امام صادق ٧ درباره كيفيت حفظ خانواده از آتش الهى پرسيده شد، آن حضرت فرمود: «آنها را امر به معروف و نهى از منكر كنيد» گفتند: اين كار را مى‌كنيم، اما آنها قبول نمى‌كنند. فرمود: «در اين صورت وظيفه خود را انجام داده‌ايد.»[٤]

رسول اكرم ٦ فرمود:

«الرَّجُلُ راعٍ عَلى‌ اهْلِ بَيْتِهِ وَ كُلُّ راعٍ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»[٥]

[١] - البتّه ممكن است زنانى در جهات مذكور بر شوهران خود امتياز داشته باشند، ولى قوانين به تك تك افراد نظر ندارد، بلكه نوع مردم را در نظر مى‌گيرد و شكى نيست كه از نظر كلى، مردان نسبت به زنان آمادگى بيشترى براى مديريت دارند. اگر چه زنان نيز وظايفى مى‌توانند به عهده بگيرند كه اهميت آن مورد ترديد نيست.( ر. ك: تفسير نمونه، ج ٣، ص ٣٧٠؛ الميزان، ج ٤، ص ٣٦٥- ٣٦٦ و ٣٦٨- ٣٦٩.)

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ٢٥١

[٣] - تحريم( ٦٦)، آيه ٦

[٤] - وسائل الشيعه، ج ١٤، ص ١٢٧

[٥] - مستدرك الوسائل، ج ١٤، ص ٢٤٨