اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ١٠٢ - ٤ - عفت(عفاف)
انسانهاى بىغيرت در پى آلودگى جنسى و خيانت به ناموس ديگران هستند و عفت عمومى را جريحهدار مىكنند، ولى غيرتمندان نه خود را به هوسرانيهاى زودگذر سرگرم مىكنند، نه زمينه فساد را براى ديگران آماده مىكنند و نه نسبت به بىعفتى خانوادههايشان بىاعتنا هستند.
در زندگى خانوادگى، زن و مرد وظيفه دارند كه با ديگر مردان و زنان نامحرم، رابطه برقرار نسازند و از چشمچرانى، هوسرانى و پيروى از خواهشهاى نفسانى خوددارى كنند و با داشتن غيرت، خود را به صفات زيباى اخلاقى بيارايند. حضرت امير ٧ فرمود:
«ما زَنى غَيُورٌ قَطُّ»[١]
غيرتمند، هرگز زنا نمىكند.
در نظام خانواده، شوهر غيرتمند بايد علاوه بر حفظ خود، همسرش را نيز از انجام كارهايى كه موجب لكّهدار شدن عفت خانواده مىگردد، باز دارد و گفتگوها، حجاب و پوشش، رفت و آمد، معاشرت و مهمانيها را كنترل كند تا با مراقبت صحيح- نه افراطى- از خطرات احتمالى جلوگيرى شود.
ب- تأمين نيازهاى جنسى:
بدون شك كسى كه در محيط خانواده، نيازهاى غريزى خود را از طريق صحيح و مشروع تأمين كند، براحتى مىتواند در محيط بيرون و در برخورد با زمينههاى فساد جنسى، خويشتن را كنترل كرده، پاسدار عفت فردى و عمومى گردد و در رفع مشكلات اخلاقى جامعه سهيم باشد.
گر چه تأمين نيازهاى جنسى از وظايف مشترك زن و مرد در زندگى زناشويى است، ولى اين وظيفه بيشتر بر دوش زن قرار دارد، زيرا مرد به علّت حضور بيشتر در جامعه و تهاجمى بودن غريزهاش در معرض خطر بيشترى قرار دارد و اگر از طرف همسرش بدرستى ارضا نشود، خطر انحراف و آلودگى، او را تهديد مىكند. بدين جهت، امام صادق ٧ يكى از وظايف زن را چنين بيان مىكند:
[١] - شرح غررالحكم، ج ٦، ص ٥٤