اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٤٩ - ١ - احترام متقابل
بىاحترامى به هر كس در حقيقت تضييع شخصيت انسانى اوست. زنى كه از همسر خود بىاحترامى ببيند و مورد اهانت او قرار گيرد، رنجيده خاطر مىگردد و نشاط و شكوفايى خود را از دست مىدهد و بتدريج باور مىكند كه نزد شوهرش ارزش ندارد و قابل احترام نيست. اگر در زن چنين روحيه درهم شكستهاى پيدا شود، نمىتواند فرزندان با شخصيت و محترمى را پرورش دهد و از عهده مسؤوليت تربيت كودكان و اداره خانه به شايستگى برآيد و احساس خوشبختى و سعادت كند. پيامبر گرامى ٦ فرمود:
«اسْتَوْصَوْا بِالنِّساءِ خَيْراً فَانَّهُنَّ عَوانٌ عِنْدَكُمْ»[١]
با زنان خوشرفتارى كنيد، اينان در دست شما امانت (و اسير) هستند.
امام على ٧ فرمود:
«لا يَكُنْ اهْلُكَ اشْقَى الْخَلْقِ بِكَ»[٢]
(با خانوادهات بگونهاى رفتار كن كه) مبادا همسرت به واسطه تو بدبختترين مردم باشد.
ب- علل بىاحترامى به زن
گاهى بعضى از مردان، آنگونه كه شايسته است به همسر خود احترام نمىگذارند و آنان را مورد توجّه قرار نمىدهند، در حالى كه سِمَت سرپرستى خانواده ايجاب مىكند كه مرد به همسر خود احترام گذاشته، از اهانت، ناسزاگويى، فرياد زدن، ابراز خشونت، تحقير و ... خوددارى كرده، كاستيهاى اخلاقى همسرش را با بزرگوارى و گذشت جبران كند.
بىاحترامى به زن توسط شوهر، معلول عواملى است كه به برخى از آنها اشاره مىكنيم:
* انديشه برترى مرد بر زن
پندار برترى مرد بر زن و طفيلى پنداشتن وجود او، احساس تسلّط مطلق مرد را بر زن به وجود مىآورد و موجب مىشود تا به او به عنوان موجودى ناقص نگاه شود و اين امر،
[١] - مستدرك الوسائل، ج ١٤، ص ٢٥٣
[٢] - بحارالأنوار، ج ٧٧، ص ٢٢٩