اخلاق خانواده(ج1) - فاخری، عليرضا؛ منتظری، محمدحسين - الصفحة ٣٤ - آزادى در انتخاب همسر
هنگامى ميسّر است كه طرفين در انتخاب همسر از آزادى و اختيار كامل برخوردار باشند و با مطالعه و تحقيق تصميم به ازدواج گرفته، همسر مورد نظرشان را انتخاب كنند.
در اسلام، براى اجراى صيغه «عقد» و صحت آن، شرط شده است كه زن در «ايجاب» يعنى پيشنهاد ازدواج با همسر دلخواه و مورد علاقه خود، و شوهر در «قبول» يعنى پذيرفتن اين پيشنهاد، رضايت و اختيار كامل داشته باشند.
پيشوايان دين به مناسبتهاى مختلف، بر آزادى انتخاب همسر براى طرفين تأكيد كرده، هرگونه تحميل و اجبار در ازدواج را منع نمودهاند.
مردى به حضور امام ششم ٧ شرفياب شد و عرض كرد:
من مىخواهم با دختر مورد علاقهام ازدواج كنم، ولى پدر و مادرم مىخواهند دختر ديگرى كه مورد علاقهام نيست به ازدواج من درآورند؛ اينك وظيفهام چيست؟
امام فرمود:
«تَزَوَّجِ الَّتى هَوَيْتَ وَدَعِ الَّتى هَوى ابَواكَ»[١]
با زنى كه خودت دوست دارى ازدواج كن و زنى را كه پدر و مادرت پسنديدهاند، رها كن.
در جريان ازدواج حضرت فاطمه ٣، آزادى انتخاب همسر بگونهاى زيبا از سوى پيامبر اكرم ٦ ترسيم شد. هنگامى كه امام على ٧ از دختر پيامبر ٦ خواستگارى كرد، پيامبر ٦ به مشورت و تبادل نظر با دخترش پرداخت و فرمود:
دخترم! پسر عمويت على ٧ از تو خواستگارى نموده است، پاسخ تو چيست؟
حضرت فاطمه ٣ به پدر احترام كرده، مىگويد: نظر شما چيست؟
پيامبر فرمود:
«اذِنَ اللَّهُ فيهِ مِنَ السَّماءِ»
خداوند از آسمان به اين امر، اجازه داده است.
[١] - بحارالانوار، ج ١٠٣، ص ٢٣٥