احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٨٢ - ٤- پرستارى در سيره معصومين (ع)
٤- پرستارى در سيره معصومين ٧
پيشوايان دين كه گفتار و كردارشان الگو و اسوه براى بشريت است، افزون بر اين كه از مقام و منزلت پرستار تجليل و تكريم كردهاند، خود نيز در مواقع لازم به پرستارى از بيماران و مجروحان و آسيبديدگان اقدام مىكردهاند كه گوشهاى از آن در تاريخ و كتب روايى آمده است. در اينجا به چند نمونه اشاره مىشود:
١/ ٤- پرستارى پيامبر ٦
امام على ٧ نقل مىكند كه:
شبى تب وجودم را فرا گرفت و خواب را از من ربود. بدين جهت، رسول خدا نيز تا صبح بيدار بود و شب را بين من و نماز تقسيم مىكرد. مقدارى نماز مىخواند سپس نزد من مىآمد و از حالم جويا مىشد و رسيدگى مىكرد، و تا طلوع صبح اين امر ادامه داشت. [١]
نيز، نقل شده است كه «سعد بن معاذ»- كه از بزرگان اصحاب بود و در راه خدا و حفظ نهال نوپاى اسلام جانفشانىهاى زيادى كرد- در جنگ خندق، جراحت سختى برداشت؛ پيامبر ٦، فرمان داد تا خيمهاى در مسجد به پا كردند و شخصاً مراقبتهاى درمانى و پرستارى از او را به عهده گرفت. [٢]
در روايتى از امام سجاد ٧ نقل شده است:
[١]- بحار الانوار، ج ٤٠، ص ٢.
[٢]- همان، ج ٢٢، ص ٥٠٦- ٥٠٧.