احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٤٥ - ٥- ٢- احكام حج
معاش آنان نمىزند و پس از مراجعت از حج قدرت بر ادامه و اداره زندگى را دارند و در مسير راه، خطرى آنان را تهديد نمىكند و راه به رويشان باز است (كه همه اينها در كلمه استطاعت نهفته است)، حج به صورت يك بدهى الهى شمرده مىشود و هر كه اين بدهى را نپردازد و از رفتن به حج سرباز زند، كافر محسوب مىشود. [١] چنان كه امام صادق ٧ در اين زمينه مىفرمايد:
هر كس از دنيا برود و حَجة الاسلام را بجا نياورد بدون اين كه او را حاجتى ضرورى باشد يا آن كه به جهت بيمار شدن از آن باز ماند يا آن كه پادشاهى از رفتن آن جلوگيرى نمايد چنين كسى (مسلمان نخواهد مرد بلكه) يهودى يا مسيحى از دنيا خواهد رفت. [٢]
در مورد فريضه حج نيز، براى بيماران تسهيلاتى در نظر گرفته شده است كه به اختصار بيان مىشود:
يكى از شرايط وجوب حج، داشتن استطاعت بدنى است (سلامت مزاج و توانايى انجام سفر و انجام اعمال حج). پس براى شخص مريض كه قادر به مسافرت نيست يا سوار شدن بر مركب (مثلًا هواپيما) براى او بسيار مشقت دارد، حج واجب نمىباشد. [٣] البته اگر در حال سلامت جسمى، حج بر او واجب شده باشد و در انجام فريضه حج كوتاهى كرده و اكنون به واسطه بيمارى اميد خوب شدن را تا آخر عمر ندارد، براى انجام
[١]- حجّ، محسن قرائتى، ص ٥، جامعه مدرسين قم.
[٢]- ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، شيخ صدوق، ص ٢٨٢.
[٣]- تحرير الوسيله، ج ١، ص ٣٤٨، مسأله ٤٢.