احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٦٠ - ١- ٢- رفق و مدارا

نيز امام صادق ٧ در مورد نياز جامعه به پزشك آگاه و امين مى‌فرمايد:

لا يَسْتَغْنى‌ اهْلُ كُلِّ بَلَدٍ عَنْ ثَلاثَةٍ يَفْزَعُ الَيْهِ فى‌ امْرِ دُنْياهُمْ وَ آخِرَتِهِمْ فَانْ عَدِمُوا ذلِكَ كانُوا هِمَجًا، فَقيهٌ عالِمٌ وارِعٌ وَ اميرٌ خَيِّرٌ مُطاعٌ وَ طَبيبٌ بَصيرٌ ثِقَةٌ. [١]

اهالى هر شهر و مملكتى به سه گروه در راه تأمين امور دنيا و دين خود نيازمندند، هر جا كه مردم فاقد اين سه گروه باشند زندگى آنان زندگى حشرات و حيوانات است نه زندگى انسان. اول فقيهى كه داراى علم و تقوا باشد، دوم زمامدار خيرخواه و فرمانروا، سوم طبيبى كه در كار خود بصير (حاذق و ماهر) و مورد اعتماد مردم باشد.

٢- اصول اخلاق پزشكى‌

١- ٢- رفق و مدارا

رفق و مدارا، از فضيلت‌هاى اخلاقى و كرامت‌هاى بزرگ انسانى است.

پيامبر اكرم، رفق را از صفات خداوند شمرده و آن را محبوب خدا دانسته است:

انَّ اللَّه عَزَّ وَ جَلَّ رَفيقٌ وَ يُحِبُّ الرِّفْقَ فِى الْامْرِ كُلِّهِ. [٢]

خداوند بزرگ مدارا كننده است و مدارا در تمام امور را دوست دارد.

رفق و مدارا با بيمار به معناى نرمخويى، سخت نگرفتن، مسالمت و

[١]- تحف العقول، ابن شعبه حرّانى، ص ٣٢١.

[٢]- ميزان الحكمه، محمد محمدى رى شهرى، ج ٤، ص ١٥٩.