احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٥٣ - ٢- ٣- دعا و توسل
«توسل» از ريشه «وسل» به معناى واسطه قرار دادن چيزى از روى ميل و رغبت است. [١] منظور از توسل اين است كه شخص، انسان صالحى را در پيشگاه الهى وسيله و واسطه قرار بدهد و از خداوند به خاطر مقام و منزلت او خواسته خود را طلب كند.
در قرآن كريم مىخوانيم:
(يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا الَيْهِ الْوَسيلَةَ) (مائده: ٣٥)
اى مؤمنان! تقواى الهى پيشه كنيد و براى رهيابى به سوى او، وسيله بيابيد.
در حديثى قدسى «وسيله» به پيامبر و اهل بيت : تفسير شده است [٢] و حضرت زهرا (س) نيز در خطبه معروفش مىفرمايد:
نَحْنُ وَسيلَتَهُ فى خَلْقِهِ. [٣]
ما وسيله خدا در ميان آفريدگانش هستيم.
شفاجويى با دعا و توسل
دعا و توسل از عوامل مؤثر در بهبود و بازيافت سلامتى بيمار است و به همان اندازه كه دارو براى بهبود وضع جسمانى مؤثر است، دعا و توسل نيز در بهبود وضع جسمى و روانى بيمار تأثير دارد. افزون بر اين كه در پارهاى موارد كه دارو و درمان مؤثر واقع نشده است و پزشكان از معالجه بيمار درماندهاند، دعا و توسل و نياز و نيايش به گونهاى
[١]- مفردات الفاظ قرآن، راغب اصفهانى، واژه وسيله.
[٢]- بحار الانوار، ج ٩٤، ص ٢٢.
[٣]- شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد، ج ١٦، ص ٢١١.