احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٦١ - ٤- ٢- نگاه اميدبخش
همراهى و همدلى با او است. مدارا، ناهنجارىهاى روحى و روانى بيمار را برطرف مىكند و از يك بيمار تندخو و بىحوصله فردى آرام و صبور مىسازد.
٢- ٢- احوالپرسى از بيمار
اطلاع و احوالپرسى مستمر از حال بيمار، افزون بر اين كه پزشك را به تغيير و تحوّل وضعيت بيمار واقف مىسازد و درمان را آسان مىكند، به بيمار نيز آرامش مىبخشد، چرا كه پزشك را مراقب وضعيت خود مىبيند.
٣- ٢- دعا براى بيمار
دعاى پزشك براى بهبود بيمار در كنار انجام امور درمانى و معاينات خاص، صرفنظر از آثار ارزندهاى كه دارد، نشانگر علاقه پزشك به بهبود و سلامت بيمار است. از امام صادق ٧ نقل شده است كه پيامبر گرامى فرمود: براى بيمار دعا كنيد و اين چنين بگوييد:
اللَّهُمَّ اشْفِهِ بِشِفائِكَ وَ داوِهِ بِدَوائِكَ وَ عافِهِ مِنْ بَلائِكَ. [١]
خداوند، او را به شفاى خود شفابخش و به دواى خود مداوا كن و بيمارى او را به عافيت و سلامتى مبدل ساز!
٤- ٢- نگاه اميدبخش
روح حساس و لطيف بيمار، تمام كنشها و واكنشهاى اطراف خويش را دريافت مىكند و تحت نظر دارد. حركات، سخنان و حتى نگاههاى
[١]- بحار الانوار، ج ٨١، ص ٢٢٤.