احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٣٢ - ٢- ٢- احكام طهارت
از فرد ديگرى كمك بگيرد.
وضوى نيابتى اين گونه است كه شخص ناتوان خود نيت وضو مىكند (و احتياط در اين است كه نايب هم نيت كند) سپس نايب صورت و دستهاى او را مىشويد و براى مسح سر و پا اگر خود شخص مىتواند با دست خود مسح كند و اگر نمىتواند نايب دست او را بگيرد و به سر و پايش بكشد و اگر اين هم ممكن نيست بايد نايب دست خود را خشك كند، سپس از دست ناتوان رطوبت گرفته و با آن رطوبت، سر و پاهاى او را مسح كند و بنا بر احتياط واجب در اين صورت كه نايب سر و پاهاى او را مسح مىكند، اگر مىتواند تيمم هم بكند. [١]
تيمم شخص ناتوان توسط نايب نيز بدين صورت است كه نايب دستهاى او را به زمين بزند و به پيشانى و پشت دستهايش بكشد و اگر اين ممكن نباشد نايب دستهاى خود را به زمين بزند و به مواضع تيمم ناتوان بكشد. اگر شخص ناتوان مجبور باشد در مقابل گرفتن نايب، اجرتى بپردازد، اگر چه اين اجرت چند برابر معمول باشد، در صورتى كه بتواند و ضررى به حال او نداشته باشد، بايد اجرت را پرداخته و نايب بگيرد. [٢]
٥/ ١- تحصيل طهارت افراد مسلوس و مبطون
كسى كه مسلوس (بول او بىاختيار مىآيد) و مبطون (كسى كه بىاختيار مدفوع او مىآيد) باشد و يا باد از او بىاختيار خارج مىشود به شرح زير بايد تحصيل طهارت نموده و نماز بخواند:
[١]- تحرير الوسيله، ج ١، ص ٢٣.
[٢]- همان.