احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٧٣ - ٨- انتقال و اهداى خون
براى معالجه بيماران ديگر، باعث تسريع در مرگ و قطع حيات آنان شود، جايز نيست، در غير اين صورت اگر عمل مزبور با اذن قبلى وى صورت بگيرد و يا نجات نفس محترمى متوقف بر آن عضو مورد نياز باشد، اشكال ندارد. [١]
٨- انتقال و اهداى خون
انتقال خون بدن انسان به بدن ديگرى جايز است و انتقال خون بين مسلمان و غير مسلمان اشكال ندارد. اگر گرفتن خون براى صاحب آن، ضرر داشته باشد، اشكال دارد، خصوصاً اگر ضرر فاحش و زياد باشد. [٢] نيز اهداى خون به بيمارستانهاى كشور غير مسلمان جايز است. [٣]
انتفاع بردن از خون در غير خوردن و فروختن آن براى استفاده حلال و آنچه اكنون متعارف است (كه خون را براى استفاده بيماران و مجروحان مىفروشند) مانع ندارد، ولى بهتر آن است كه مصالحه كنند يا آن كه پول را در مقابل حق اختصاص [٤] يا در قبال اجازه خون گرفتن، بگيرند كه خالى از اشكال و احوط است. بلكه اين احتياط حتى الامكان ترك نشود. اگر خون بدن انسان را به بدن ديگرى- با ابزار و آلات خاص- منتقل كنند و وزن آن را با مقياسهايى كه دارند، تعيين كنند و بهاى آن را بگيرند، اين كار
[١]- اجوبة الاستفتائات، ترجمه فارسى، ص ٢٨٤- ٢٨٧.
[٢]- توضيح المسائل، مسأله ٢٨٨٥ و ٢٨٨٦.
[٣]- استفتائات، ج ٢، ص ٦.
[٤]- يعنى؛ اين گونه معامله كند: بگويد اين خون حقى است كه به من اختصاص دارد اين حق را مثلا مىفروشم به هزار تومان.