احكام بيماران، پزشكان و پرستاران - قاسميان، حسن - الصفحة ٤٠ - ٣- ٢- احكام نماز
مقدارى را كه مىتواند ايستاده بخواند، ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى نخواند. [١]
كسى كه نشسته نماز مىخواند اگر در بين نماز بتواند بايستد بايد مقدارى را كه مىتواند ايستاده بخواند ولى تا بدنش آرام نگرفته، بايد چيزى نخواند. [٢]
كسى كه مىتواند بايستد اگر بترسد كه به واسطه ايستادن مريض شود يا ضررى به او برسد [مثلًا بيمارىاش طولانى مىشود يا زخم و شكستگى استخوان او دير التيام پيدا مىكند] مىتواند نشسته نماز بخواند و اگر از نشستن هم بترسد، مىتواند خوابيده نماز بخواند. [٣]
٤- ٢- احكام روزه
يكى از شرايط صحت و وجوب روزه، نداشتن بيمارى است. البته بيمارى و مرضى كه روزه برايش ضرر دارد: يعنى درد آن شديدتر يا بهبودىاش را ديرتر و يا بيمارى را شديدتر و مزمن مىسازد. حال چه يقين به اين آثار سوء داشته باشد و يا تنها احتمال آن را بدهد كه باعث نگرانى و ترسش باشد و همچنين بر كسى كه مىترسد اگر روزه بگيرد، دچار بيمارى شود روزه واجب نيست. البته اين در صورتى است كه ترس او منشأ عقلايى و قابل اعتنا نزد عقلا داشته باشد [مثلًا دكترى متخصص و متعهد به او بگويد روزه برايش ضرر دارد و موجب بيمارى او مىشود] كه
[١]- همان، مسأله ٩٧٣.
[٢]- همان، مسأله ٩٧٤.
[٣]- همان، مسأله ٩٧٥.