نماز گنجينه رمز و راز - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٦
مىبينيم، در جايى و زمانى ديگر او را دچار غفلت و كينه و خودخواهى، يا جهل و عاد و ركود، يا سستى و نوميدى و بدبينى مشاهده مىكنيم.
اين عنصر با استعداد، مىتواند برترين موجود گيتى تا پستترين پديده هستى گردد. او مجهز به همه ابزارها و زمينههاى تعالى و معنوى و مادى، ١ تكامل معنوى و مادى، آفريده شده است. سرشت او، نيك و راه نيكى به روى او باز است.
خرد و قدرت بر تصميمگيرى و انتخاب، دو بال تواناى اويند ... و رسولان الهى راهنمايان و اميد دهندگان و كمك كنندگان به او.
اما او با اين حال مىتواند تسليم ضعفها و هوسها و خودخواهىها يا جهلها و غفلتها و عادتهاى خود شود و خود را از همه آن بشارتها و اميدها و معراجها محروم سازد. اين همان است كه آن را بايد «فسادپذيرى انسان» ناميد و همان است كه در عمر دراز بشريت و نيز در عمر هر يك از بشر، ١ آحاد بشر، بزرگترين مصيبت او و خطرناكترين تهديد او به شمار رفته است و مىرود. براى پيشگيرى و نيز درمان اين آفت بزرگ، دين خدا «ذكر» را به انسان آموخته است.
ذكر يعنى حقيقت را به ياد آوردن، خود را در برابر خدا يافتن، به او گوش سپردن و به او دل دادن. يعنى از دلمشغولىهايى كه آدمى را اسير وسوسه هوسها مىكند، يا ميل به برترىجويى و كينورزى و آزمندى او را ارضاء مىسازد، خود را رها ساختن. يعنى او را از جهنمى كه براى خود فراهم كرده است، به بهشت صفا و انس و بهجت و امن بردن. و نماز با تركيب هماهنگ دل و زبان و حركت، نابترين و كاملترين نمونه و وسيله ذكر است. انسان در زندگى شخصىاش، گاه بر اثر محنتها و شدتها و