است، «١» به جا نياورد. چنين كسى نزد خدا و نزد بندگان خدا روسياه و در حق خود مقصّر است، چرا كه خويشتن را از نماز، ١ بركات نماز محروم ساخته و درباره نماز كوتاهى كرده است. «٢» آنگاه كه در جامعه اسلامى همگان از پيرو جوان و نوجوان و در هر موقعيت اجتماعى يا خانوادگى و در همه شرايط زمانى و مكانى و جوّى و در آسايش و رنج و شادى و غم، نماز را چون پايه دين و بخشى از زندگى يك مسلمان به جاى آوردند و به هيچ بهانه عمداً آن را ترك نكردند، مهمترين نشانه حق گزارى نماز آشكار شده است.
٢- نيكو به جا آوردن‌ نشانه ديگر نيكو به جاى آوردن نماز است. يعنى با توجه به معنى و مفهوم نماز، ١ كلمات نماز و همراه با خشوع و حضور و اين نماز، ١ روح نماز است كه بدون آن، نماز كالبدى است بى‌جان «٣» و اگر چه ساقط كننده تكليف، ١ اقلّ تكليف ولى نه برآورنده هدفها و مقاصد تشريع. اين يك البته نيازمند آموزش و نيز تمرين است و اگر به كمك الهى تأمين شود، عمق روحيه دينى و بركات فراوان عمل، ١ ايمان و عمل را با خود تأمين خواهد كرد.