٣- آبادى مساجد نشانه ديگر، آبادى مساجد و افزايش نمازهاى جماعت است «١» و اين به معناى بروز نماز، ١ بركات نماز در سطح همكارى و همدلى اجتماعى است و بى شك اين فريضه نيز با همه اتكالش به عمل درونى يعنى توجّه و ذكر و حضور، همچون ديگر واجبات دينى، ناظر به همه عرصه زندگى انسان است نه به بخشى از آن، يعنى زندگى فردى و شخصيتى هر كس و آنجا كه پاى فعّاليت و نشاط دسته جمعى افراد جامعه به ميان مى‌آيد، نماز همچون گرمترين و پرشورترين عبادت دسته جمعى، نقش بزرگى را بر عهده مى‌گيرد. «٢» مظهر اين خصوصيّت، همين نمازهاى جماعت پنجگانه و نماز جمعه و نمازهاى عيد است.
٤- طرح نماز در عرصه مطالعه و تحقيق‌ نشانه ديگر، مطرح شدن نماز در عرصه مطالعات و تحقيقات علمى است. همان طور كه بحث فقهى درباره نماز و مقدمات آن، طولانى‌ترين مباحث فقهى در حوزه‌هاى علميه را تشكيل مى‌دهد، بحث كلامى و عرفانى و اجتماعى نماز نيز بايد سلسله مهمى از مباحث دينى مطرح در سطح جامعه را پديد آورد. آگاهان دينى و محققان و نويسندگان در اين باره مقالات و تحقيقات و كتابهايى فراهم كنند و نماز، ١ بحث نماز به طور مكرّر در