٢- پدر و مادرها كودكان و نوجوانان را با صورت و معناى اين فريضه آشنا سازند و اگر بايد از ديگران كمك گرفت، كتابهاى شيرين و آسان فهم را براى كودكان خود بخوانند.
٣- معلمان مدارس در هنگام نماز، نوجوانان پسر و دختر را به حضور در نمازخانه‌هاى مدارس تشويق كنند و خود پيش از همه به نماز بشتابند. «١» ٤- مسؤولان پرورشى مدارس، نماز را در رأس پرورشى، ١ برنامه‌هاى پرورشى به شمار آورند.
٥- مسؤولان ورزش كشور، محيط ورزش را با يادآورى و نماز، ١ اقامه ١ از، ١ نماز، ١١ امه ١ از، ١ نماز، ١ اقامه نماز، روح بخشند و در تعيين وقت مسابقات ورزشى، نماز، ١ ساعت نماز را فارغ و زمين و زمان را آماده نماز، ١ برگزارى نماز كنند.
٦- برنامه‌ريزان حركت رسانه‌هاى سفرى مانند قطار و هواپيما و غير آن، حفظ وقت و امكان نماز مسافران را در برنامه‌ريزى‌ها در نظر بگيرند.
٧- ائمّه محترم جماعات، مساجد را از هميشه فعّالتر كنند و آموزش ترجمه و مفهوم و نماز، ١ روح نماز را به شكل نوين و جذّاب، در برنامه‌هاى خود بگنجانند.
٨- نويسندگان كتب معارف دبيرستانها و دانشگاهها، نماز را از موضوعات مورد بحث آن كتابها قرار دهند و در آن، بحثهاى عالمانه و عميق را در اين باره مطرح سازند.