نماز گنجينه رمز و راز - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٨
همه بايد در اين حركت بزرگ كه شايسته است جهاد ناميده شود، خود را ملتزم و متعهد بدانند. علماى دين، روشنفكران، هنرمندان، جوانان، پدران و مادران و همسران، دارندگان منبرها و رسانهها، نويسندگان، و بيش از همه مسئولان بخشهاى حكومتى مانند: وزارتهاى آموزش و پرورش، علوم و فنآورى، ارشاد، صدا وسيما، سازمانهاى تبليغاتى، مراكز توليد سينمايى، پژوهشگاهها، مديرانى كه نيروى انسانى كلانى در قبضه امر و نهى آنهايند، مانند: نيروهاى مسلح، وزارتخانهها، كارگاهها، دانشگاهها و مدارس، وسائل حمل و نقل و غيره و غيره ... اينان هر يك به گونهاى مىتوانند و مىبايد در اين حركت همگانى سهيم گردند و نقش ويژه خود را بگزارند.
اين كار با سهلانگارى و كمهمّتى به سرانجام خود نمىرسد. از برترين شيوهها و فنىترين و هنرىترين ابزارها بايد بهره گرفته شود. نمايش نماز جماعت مهجورى، با جمع معدودى، آنهم از نشاط، ١ فرسودگان بى نشاط، نماز ١ اعت، ١ جماعت، ١ ترويج نماز جماعت نيست. همچنانكه پخش صداى اذان از رسانههاى صوت و تصوير، كافى نيست. جوانها ما هزاران صف جماعت پرشور و حال در سراسر كشور تشكيل مىدهند، مردم زيادى از آنان كه فيلمهاى سينمايى در گزارش واقعيتهاى زندگى آنان ساخته مىشود، نماز و نياز، ١ اهل نماز و نياز و تهجدند، حنجرههاى بسيارى از روى تعبد، ١ ايمان و تعبد در هنگام اذان، صدا به اين معنوى، ١ سرود معنوى بلند مىكنند، گروههاى انبوهى در هنگام نماز از كار روزانه دست كشيده، به مسجد رو مىآورند؛ اينها مىتواند در ساختهاى هنرى، چهره زيبا و ترغيبكننده اين فريضه نجاتبخش را به همه نشان دهند.
در دانشگاهها و ديگر مراكز انسانى انبوه، مسجد مىتواند جايگاه امن و صفا باشد و جماعت، ١ امام جماعت، غمگسارى و راهنمايى و همدلى الهى به نمازگزاران