و در برابر معارضان پرقدرت دنيايى سخنى نشنيده باشند، از اين رو بايد دانست كه پايمردى در همه گونه رويايى، وابسته به آن است كه دلها و اراده‌ها از صفا و توكل و اعتماد به نفس و اميد به فرجام، لبريز باشد و نماز سرچشمه جوشانى است‌كه اين‌همه و بسى فيوضات ديگر را بردل و جان نمازگزار سرازير مى‌كند و از او انسانى روشن ضمير و ثابت قدم و بى‌دغدغه و اميدوار مى‌سازد.
اينكه در قرآن و سخن والاى پيامبر خاتم (ص)، نماز بازدارنده از فحشا و منكر «١» و مؤمن، ١ معراج مؤمن «٢» و تقرّب دهنده پرهيزكاران «٣» و در يك سخن، بهترين نهاد دين معرفى شده «٤» و پيامبر مكرّم آن را «روشنى چشم» خويش خوانده است، «٥» بايد ما را در فهم نماز، ١ عظمت نماز به تأمّل و ژرف‌نگرى بيشتر بكشاند.
نماز، ١ روح نماز البته اين نكته نيز شايان ذكر است كه نماز همين بر زبان راندن كلمات و گزاردن حركاتى معيّن نيست، آن همه فيض و بركت، بر پديد آوردن امواج صوتى و اعمال بدنى، بى آنكه روح ذكر و توجّه در برابر اين كالبد دميده باشد، مترتب نمى‌گردد، اگر چه حد تكليف، ١ اقل تكليف با آن ساقط مى‌گردد.