پايدارى در مواضع اصولى‌ پس از آنكه مشركان از مخالفت و آزارشان طرفى نبستند، تصميم گرفتند كه با رسول خدا (ص) كنار بيايند. به اين منظور سران قوم گردآمدند و به پيامبر (ص) وعده مال فراوان دادند. آن‌گاه گفتند: اين اموال از تو باشد كه در قبال آن به خدايان ما ناسزا نگويى و اگر اين را نمى‌پذيرى، چيزى ديگر به تو عرضه مى‌كنيم كه به صلاح ما و تو باشد. پيامبر خدا (ص) پرسيد، آن چيست؟ گفتند: يك سال تو خدايان ما، لات و عزى را بپرست، ما نيز يك سال خداى تو را پرستش مى‌كنيم. «١» آن‌گاه اين آيات از جانب خداوند نازل شد:
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» «قُلْ يَاأَيُّهَا الْكَافِرُونَ* لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ* وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ* وَلَا أَنَا عَابِدٌ مَا عَبَدتُّمْ* وَلَا أَنتُمْ عَابِدُونَ مَا أَعْبُدُ* لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ» «٢» به نام خداوند بخشاينده مهربان‌ بگو اى كافران! من آنچه شما مى‌پرستيد، نمى‌پرستم و شما نيز پرستنده چيزى كه من مى‌پرستم، نيستيد. من نيز پرستن فراز و نشيب‌هاى دوران رسالت ٥٨ سفر به طائف ص : ٥٧ ده چيزى كه شا پرستنده آنيد، نيستم و شما نيز پرستنده چيزى كه من مى‌پرستم، نيستيد. شما را دين خود و مرا دين خويش.
همچنين آيه زير دراين باره نازل شد:
«قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ» «٣» بگو، اى نادان! آيا مرا فرمان مى‌دهيد كه غير از خداى را بپرستم.
آرى پيامبر بزرگوار اسلام تمام سختيها را به جان خريد ولى با مشركان بر سر مواضع اصولى كنار نيامد. آن حضرت در روزگارى كه هيچ گونه امكان مادى براى گسترش‌