درس چهاردهم: اعلام رسالت جهانى‌ اسلام دينى آسمانى و حضرت محمد (ص) پيامبرى جهانى است. تعاليم اسلامى نه محدود به زمان است ونه مقيّد به مكان. اين حقيقت، هم از آيه‌هاى قرآنى دانسته مى‌شود و هم سيره رسول خدا (ص) برآن دلالت مى‌كند. بحث در باره جنبه‌هاى گوناگون اين موضوع، مضمون درس حاضراست.
جهانى بودن رسالت پيامبر اسلام (ص) از ديدگاه قرآن‌ آيه‌هاى چندى در قرآن كريم وجود دارد كه خداوند بزرگ طى آنها قرآن را كتاب همه جهانيان و پيامبر اسلام (ص) را فرستاده به سوى همه مردم معرفى مى‌كند.
در آيه‌اى از قرآن مى‌خوانيم:
«وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغى لَهُ انْ هُوَ الَّا ذِكْرٌ وَ قُرآنٌ مُبينٌ لِيُنْذِرَ مَنْ كانَ حَيًّا وَ يَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى اْلكافِرينَ» «١» و ما او را شعر نياموختيم و شعر سزاوارش نيست. سخنان او تذكار و قرآن آشكاراست تا پيامبر هر كس را زنده باشد بترساند و اين گفتار بر كافران محقق شود.
همچنين مى‌خوانيم:
«قُلْ يا ايُّهَا النَّاسُ انّىِ رَسُولُ اللَّهِ الَيْكُمْ جَميعاً» «٢» بگو اى مردم! من بى گمان فرستاده خدا به سوى همه شما هستم.