اين ترتيب، صلاح الدّين توانست كليّه راههاى شرقى منتهى به مصر را در دست خود نگهدارد. «١» «ريچارد شيردل» خواست به بيت‌المقدّس بازگردد ولى بطور كامل شكست خورد و ناگزير شد درنوامبر سال ١١٩٢ ميلادى (٥٨٨ ه)، پيمان صلح رمله را باصلاح الدّين امضاء كند.
مهم ترين شرط اين قرار داد آن بودكه صليبى ها شهرهاى ساحلى را از صورتا يافا، در اختيار داشته باشند وبيت المقدس، در دست حكومت اسلامى باقى بماند به شرط آنكه اجازه دهند، جاجيان مسحيى براى حج به آنجا بروند بدون اينكه هيچ مالياتى از آنان بگيرند. «٢» صلاح الدّين پس از اين آتش بس، براى رهايى يارانش از اسارت مى‌كوشيد، از حمله بهاءالدّين قراقوش، فرماندار سابق عكّا كه سلطان او رابه گرمى استقبال كرد، «٣» وى همچنين به بررسى اوضاع مرزهاى شام وبنادر آن پرداخت واز صيدا وبيروت بازديد كرد، ودر ماه شوال سال ٥٨٨ هجرى، بااستقبال گرم حكمران آنجا عزالدّين سامه روبرو شد.
صلاح الدّين ناگزير شد پس از اين ديدار به دمشق برگردد ودرسال بعد يعنى ٥٨٩ هجرى (١١٩٣ م)، درگذشت ودرهمانجا همراه شمشيرى كه باآن جهاد مى‌كرد، دفن شد تا دربهشت نيز برآن تكيه كند.
صلاح الدّين از معدود فرمانروايانى بودكه به ارزش نيروى دريايى درجنگهاى صليبى وحفظ امنيّت كشورپى برده بود وشايد گفتگوى زير كه ميان وى و وزيرش، قاضى فاضل انجام شده، چهره درستى از انديشه واحساس او رادر زمينه جنگ دريايى نشان دهد.
قاضى فاضل مى گويد:
«سلطان در ذيقعده سال ٥٨٤ هجرى، تصميم گرفت از شهرهاى ساحلى بازديد روكند وامو رآن را سروسامان بخشد.