دراشغال مصر نيز داشت و چندين باركوشيد تابرحوزه رود نيل دست يابد از جمله تلاشى بودكه عمورى اول cirlammA حاكم بيت المقدّس (١١٦٢- ١١٧٤ م) انجام داد هموكه به صراحت گفته بود بلبيس وقاهره پنير وكره اوست وبه آسانى آن رامى‌بلعد. «١» امّا در لشكريان نورالدّين محمود بن زنگى به فرماندهى اسدالدّين شيركوه وبرادر زاده‌اش صلاح الدّين ايّوبى، بابرجسته ترين مدافعان مصر روبرو گرديد.
رودنيل درحقيقت صحنه درگيرى طرفين وتحرّك لشكريان وكشتيهاى آنان بود «٢» و شيركوه درمنطقه بابين، يكى از نواحى «منيا» بردشمن پيروز شد وبالاخره نبرد درسال ١١٦٩ ميلادى به عقب نشيينى صليبى‌ها از مصر انجاميد.
صليبيان تسليم اين شكست نشده ودرسال بعد (١١٧٠ م)، دوباره هجومى دريايى رابه هدف دست يابى بر دمياط و وارد شدن از آنجا به حوزه رود نيل، سامان دادند.
دراين نبرد، سپاهيان عمورى اوّل وناوگان امپراتور بيزانس، مانويل اول كومنين (١١٤٣- ١١٨٠ م) شركت داشتند. اين نبرد خصمانه، درآغاز دوران بقدرت رسيدن صلاح الدّين بود كه نسبت به اعزام نيرو به دمياط در رود نيل، سرعت بخشيد. وهرآنچه در توان داشت بسيج كرد.
محاصره دمياط پنجاه روز به طول انجاميد كه پس از آن فرنگيان باناكامى مجبور به‌ بازگشت شدند، مانند ضرب المثلى كه مى‌گويد: «شترمرغ در پى بدست آوردن دوشاخ برآمد امّا بى گوش برگشت.» «٣» درراه ورودى بخش دمياط، برجى بلند وجود داشت كه ميان رود نيل قرار گرفت و پر از نيروى رزمى بود وبه برج سلسله معروف بود، زيراازاين برج دو زنجير كشيده شده بوديكى برروى نيل تا دمياط بركرانه شرقى امتداد داشت وديگرى به سمت جيزه دمياط كه عبارت از ساحل غربى برابر دمياط بود، قرار داشت.
هنگامى كه اين دو زنجير محكم كشييده مى شد كشتيها نمى توانستند از آبراه دمياط