در سال ٥٧٦ هجرى (١١٨٠ م)، ناوگان مصر بر جزيره ارواد حمله برد و آن را اشغال‌كرد و از اين جزيره به شهر انطرطوس كه روبروى آن و در شمال طرابلس قرار داشت، حمله برد، ساختمانهاى اين شهر را ويران كرد و آن را به آتش كشيد. «١» در سال بعد (٥٧٧ هجرى- ١١٨١ م)، ناوگان مصر يكى از كشتيهاى بزرگ حمل نيرو راكه از ايتاليا مى‌آمد و ٢٥٠٠ نفر از بهترين سربازان دشمن در آن بودند را، به غنيمت گرفت. «٢» سال ديگر (سال ٥٧٨ هجرى- ١١٨٢ م)، ناوگان مصر، چنديورش بر مواضع دشمن در درياى مديترانه انجام داد، از جمله، يورش بر شهر بيروت كه غنايم فراوانى به دست آورد. «٣» و در هجوم ديگرى به دو جزيره كرت و قبرس و در هجوم سوّم به سواحل جنوبى آسياى صغير، يك ناوگان ترابرى صليبى كه با محموله اى از چوب و عدّه اى نجّار كه براى ساختن كشتى هاى جنگى (شينى) عازم عكا بود را به تصرّف در آورد و هفتاد و چند نجّار را به اسارت گرفت و چوبها را نيز به امور صنعتى مجاهدان اختصاص داد و مؤمنان از شرّ آنان نجات يافتند. «٤» در سال ٥٧٩ هجرى (١١٨٣ م)، مسلمانان كشتى نيرو بر ديگرى را به غنيمت گرفتند كه ازشام حركت كرده بود و ٣٧٥ تن از كفّار كه در ميان آنها سوار كاران ورزيده و بازرگانان ثروتمند وجود داشت، در اين كشتى اسير شدند. «٥» اين پيروزى هابه خوبى نشان مى‌دهد كه فعّاليّت ناوگان مصر بر ضدّ كاروانهاى دشمن و پايگاههاى دريايى او در دوره دهساله پيش از نبرد «حُطّين»، حركتهاى پشتيبانى و ارتباط دريايى دشمن را از هم گسست و در موفقيّت طرحهاى صلاح الدّين در شام، تأثير به سزائى داشت.
صلاح الدّين در اين روزگار، براى همبستگى مسلمانان تلاش فراوانى داشت و مى‌كوشيد كشورهاى اسلامى خاور نزديك را يكپارچه سازد و سرانجام توانست جبهه عربى‌