مصرى و فرماندار بيروت و طرابلس نيز با آنان بودند. «١» كاروان به سوى قبرس حركت كرد و در ساحل جنوبى جزيره نزديك بندر ليماسول (اللمسون)، با يك كشتى بازرگانى كه پهلو گرفته بود برخورد كرد، وقتى ملوانان آن، كشتيهاى اسلامى راديدند به ساحل گريختند و كشتى را رها كردند، مسلمانان اين كشتى را پس از تخليه محموله گرانبهاى آن، به آتش كشيدند.
كاروان نظامى، سپس به سوى خود بندر ليماسول رفت، شاه جانوس دانست كه ناوگان مملوكى به بندر نزديك شده است و آماده جنگ زمينى ودريايى با آن شد. كاروان هنگامى كه به ليماسول رسيد، با سه كشتى قبرسى برخورد و بر آنها پيروز شد و آنها را به آتش كشيد و رزمندگان مسلمان سپس به خود شهر تاختند و مدافعان آن را فرارى دادند. فرمانده آنها، فرماندار شهر، فيليپ پكوينى ingiuqciP pilihP نيز پابه فرار گذاشت. مسلمانان به داخل شهر رخنه كردند و محلات آن را غارت‌ تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام(ج‌٢) ١٤٠ ٦ - حملات مماليك بر جزيره رودس ص : ١٤٠ كردند بى آنكه كارى به دژ آن داشته باشند. ناوگان، پس از دوماه به مصر بازگشت و غنايم و اموال فراوانى را به همراه ٢٥ اسير با خود به مصر آورد، جالب توجّه اينكه اين حمله با وجود محدود بودن حجم عمليات و نيرو در آن، و پايين بودن اهمّيّت آن، براى سلطان برسباى، ميزان همكارى شاه قبرس را با راهزنان دريايى معلوم نمود، زيرا مسلمانان لانه هاى فساد دزدان را در ساحل يافتند واز آن گذشته، به برخى از كالاهاى سرقتى دست يافتند، بر پايه اين اطلاعات، بر سباى، تصميم گرفت، حمله ديگرى رابه اين جزيره سازمان دهد. «٢» حمله دوّم- سال ١٤٢٥ ميلادى (٨٢٨ ه): اين حمله از يورش پيشين گسترده تر و چنانكه ملاحظه كرديم، نتيجه حمله اوّل بود، توجّه سلطان به اين حمله تا آنجا بود كه خودش بر كار ساختن كشتى در كارگاه بولاق، نظارت مى كرد، و به كارگران لاذقيه در شام دستور داد كه پاروهاى مورد نياز اين كشتيها را در آنجا توليد و به مصر ارسال كنند. بر سباى با اين كار توانست چهار فروند كشتى بارى بزرگ را تعمير كند، اين شناروها براى حمل اسب بار و نفر