پسرش افضل آن را از او به ارث برد.» «١» ناوگان ايّوبى پس از ده سال تمرين وآمادگى، در ربيع ٥٧٥ هجرى (١١٧٩ م)، سه عمليّات جنگى موفّق بر ضدّ دشمن، در درياى مديترانه انجام داد كه عبارت است از:
نبرد اوّل: نويسنده معاصر قاضى فاضل، آن را به اين صورت آورده است:
فروند كشتى جنگى به سواحل امپراتورى بيزانس و كشورهاى صليبى ديگر در ساحل شام، يورش بردند و مجاهدان مسلمان در ساحل پياده شدند و در سرزمين دشمن نفوذ كردند و نزديك به هزار اسير گرفتند «آنان را به پشت جبهه منتقل كردند و گروهى جزء غنيمت بودند كه چشمانشان درهم و دينار نديده بود.» «٢» نبرد دوّم: جنگى دريايى با ناوهاى دشمن بود، كه ناوگان مصر، دوكشتى بزرگ چندطبقه نيرو بر، را با افراد آنها به چنگ آورد به بندر اسكندريه منتقل ساخت، اين پيروزى با پيروزى سپاهيان صلاح الدّين در خشكى در «مرج العيون» نزديك شهر بانياس در شمال شام، همزمان بود، قاضى فاضل در اين باره مى گويد:
«چه كم بود فاصله اين دو پيروزى در دوشهر و كيفر دادن دو دسته از دشمن در رويك زمان چقدر شيرين است، پيروزى سراسرى بود و دريا و خشكى در پيروزى يكسان بود.» «٣» نبرد سوّم: هجومى دريايى بود كه از سوى مصر به بندر عكا انجام شد، قاضى فاضل، اين بندر را «قسطنطنيه فرنگ و دار الكفر آنان» مى داند. ناوگان مصر، توانست به درون بندر راه يابد و دو روز تمام به نابود سازى كشتيها و امكانات دشمن بپردازد. چنانكه قاضى فاضل مى گويد:
«آنها كارى كردند كه هيچ ناوگانى در هيچ زمان چه زمان قدرت اسلام و چه زمان روضعف كفر نتوانسته بود انجام دهد.» «٤»