هفتاد هزار نفر آنان تازمان به حكومت رسيدن فرانسيسن به اسارت درآمدند.» «١» بااينكه «الدوسنطاريا»، به لويى‌نهم اصرار فراوان كرد، امّا وى نخواست به تنهايى، از يارانش حمايت كند.
به همين جهت مصريان موفّق شدند درقريه منيه ابوعبداللّه واقع در چند ميلى شمال منصوره، وى وبزرگان ومردان همراه او را به اسارت خود درآورند سپس لويى نهم به شهر منصوره آورده شدودرخانه قاضى فخر الدّين ابراهيم ابن لقمان به زندان افكنده‌ شد و بدين ترتيب هفتمين هجوم صليبى‌هابا شكست به پايان رسيد. «٢» فعّاليّت دريانوردى نيل در جنوب رودخانه‌ اگر نيروى دريايى نيل درپايان دادن به تجاوز صليبى در دلتاى نيل از ناحيه شمال، نقش مثبتى را دارابوده است، بايد گفت اين نيرو درانجام وظيفه خود جهت حمايت از مرزهاى جنوبى مصر از خطر حملات كشور نوبه مسيحى نشين دربخش بالاى نيل نيز كوتاهى نكرده‌است، وبعيدنيست كه‌بين دشمنان شمال وجنوب، ارتباط ياگفتگوهايى وجودداشته است.
به هر حال، سياست مصر بطور عموم، و در دوران ايّوبيان و مماليك بطور خاص، نسبت به كشور نوبه توجه ويژه اى داشت زيرا اين منطقه، بخشى اساسى از منطقه نيل را تشكيل مى‌داد كه جزء سيانت مصر مى‌شد، ديگر اينكه اين منطقه ارتباط بسيار محكمى با سياست بازرگانى مصر در رود نيل و درياى سرخ داشت، به علاوه راه كاروانهاى حاجيانى كه از مغرب و مصر مى آمدند از سينا به راه نيل از سمت جنوب تا قوص و عيذاب، تغيير يافت و اين به دليل ايجاد فرمانروايى هاى صليبى بود كه در شام و فلسطين بوجود آمده و راه هاى‌