أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٨٥ - احكام روزه
س ٣ - كسى در ماه رمضان قصد كرده ١٠ روز در جائى بماند ولى ٢١ روز ماند روز ٢٢ بنا دارد برود جائى كه ٢٢ كيلومتر فاصله دارد و يك شب بماند و برگردد روز ٢٢ حركت كرد و تا ١٤ كيلومتر رفت امّا شخصى به او گفت مكانى كه مىخواهيد برويد از ٢٢/٥ كيلومتر بيشتر است چون شخص مسافر يقين داشته كمتر از ٢٢/٥ كيلومتر است برگشت به مكان اوّل حال نماز و روزه او در بقيّه ماه رمضان چه صورت دارد؟
ج ٣ - با فرض مذكور قصد اقامه او به هم نخورده و نماز و روزهاش صحيح است.
نذر روزه در سفر
س ١ - كسى نذر كند كه جمعهها روزه بگيرد بدون در نظر گرفتن اينكه مسافر باشد يا حاضر، در اين صورت اگر بعضى از جمعهها مسافر باشد مىتواند روزه بگيرد يا خير؟
ج ١ - در سفر با وصف مذكور نمىتواند روزه بگيرد.
جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است
س ١ - شخصى از سنّ پانزده سالگى شروع به خواندن نماز و گرفتن روزه مىنمايد حال آنكه قبل از پانزده سالگى بالغ بوده است ولى دو شرط ديگر بلوغ را نمىدانسته است و فكر مىكرده شرط بلوغ پانزده سال قمرى است و دو شرط ديگر را در سنّ نوزده سالگى ملتفت و متوجّه شده است آياروزههايش را كه نگرفته است بايد كفّاره بدهد؟
ج ١ - با فرض مذكور فقط بايد روزه را قضا نمايد.
س ٢ - افطار روزه قضا قبل از ظهر يا بعد از ظهر چه حكمى دارد؟
ج ٢ - اگر وقت براى قضا تنگ است قبل از ظهر هم نمىتواند افطار كند ولى در وسعت وقت براى قضا قبل از ظهر مىتواند روزه را افطار كند.