أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٨٤ - قرعه
برخى آن را اصل مىدانند و...)
ج ١ - قرعه يك قاعده فقهيه است كه از بعضى از روايات فهميده مىشود آنجا كه تعيين واقعى دارد، مانند اماره عمل مىكند ولى در آنجا كه تعيين واقعى ندارد و فقط وظيفه عملى را مىخواهد روشن كند، بصورت اصل عمل مىكند.
س ٢ - آيا تنها قاضى مىتواند استعمال قرعه كند يا استعمال قرعه اعمّ است؟
ج ٢ - قرعه عامّ است و غير قاضى هم مىتواند قرعهكشى كند ولى در مواردى كه قاضى وظيفه به قرعه دارد، قرعه ديگران حجيّت ندارد.
س ٣ - در مقام تعارض قرعه با استصحاب يا اصول ديگر كدام مقدّم است؟
ج ٣ - اصول ديگر مقدّم بر قرعه مىباشد.
س ٤ - آيا در شرايط فعلى جهان كه براى كشف حقيقت از طرفى مانند نظر به كارشناس، معاينه محلّى و... استفاده مىشود باز هم بايد قرعه استعمال شود يا خير به عبارت ديگر آيا نظر كارشناس، معاينه محلّى و امارات و.... نيز مىتواند مرجّح محسوب شود تا نوبت به قرعه نرسد؟
ج ٤ - اگر موارد مذكوره موجب علم و اطمينان گردد، نوبت به قرعه نمىرسد و مقدّم بر قرعه هستند
س ٥ - موارد استفاده قرعه و محلّ جريان آن چيست؟
ج ٥ - اَلْقُرْعَةُ لِكُلِّ اَمْرٍ مُشْكِلْ. قرعه در هر موردى كه دليل يا اماره يا اصل ديگرى اجراء نگردد مىتواند محلّ جريان باشد.