أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٨٠ - متفرّقات

س ٥ - آيا بايد خبر ابتلاء به بيمارى مهلك و طول عمر احتمالى را به بيمار مواجه با مرگ گفت يا نه‌؟

ج ٥ - داراى شقوقى است زيرا گاهى از پزشك معالج در اين رابطه پرسش مى‌شود در اين صورت اگر با بيان حالت بيمار خطرى براى او پيش نيايد، بايد تذكّر دهد ولى در غير اين صورت تذكّر لزومى ندارد مگر خود پرشك تشخيص دهد جهت پيشگيرى از طريق ديگر لازم به ذكر است

س ٦ - با فرض سئوال پيشين آيا سنّ بيمار چه تأثيرى در موضوع دارد؟

ج ٦ - البتّه اين بستگى به مورد حالت بيمار دارد گاهى بنحوى است كه بايد بگويد و لو به سنّ زير تكليف باشد تا بتواند راه علاجى بدست آورند همچنان كه گاهى نبايد حالت را بگويد و لو به سنّ بالاى تكليف باشد پس خود سنّ‌، خصوصيّتى در اين موضوع ندارد بلكه ملاك تشخيص پزشك و حال بستگان بيمار است.

س ٧ - با فرض اين كه درمان داروئى يا جرّاحى در بهبود بيمار مؤثر است، اگر پزشك شكّ كند يا تشخيص دهد كه گفتن مسئله به بيمار باعث مى‌شود كه او درمان داروئى يا جرّاحى را نپذيرد چه فرقى در موضوع پيدا مى‌كند؟

ج ٧ - اگر بداند، بهتر آن است كه سكوت اختيار كند ولى تكليف حتمى نيست چون هر انسانى اختيار عمل خود را دارد.

س ٨ - اگر پزشك شكّ كند يا تشخيص دهد كه با گفتن مسئله به بيمار مشكلات جسمى بيمار بدتر شده و طول عمر احتمالى كاهش مى‌يابد چه فرقى در موضوع پيدا مى‌شود؟

ج ٨ - اگر در نگفتنش آثار سوئى ديگر بار نشود و پرسش نشده باشد