أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣٦ - بيمارى مجرم

ج ٢ - مراد از بيمارى، آن است كه به سبب اجراى حدود و يا تعزير، موجب سرايت يا وخيمتر شدن بيمارى گردد و ملاك، تعيين حاكم شرع است و منشأ تعيين حاكم چه بسا متفاهم عرفى و يا نظر پزشك باشد.

س ٣ - آيا حيض و نفاس و استحاضه در حكم بيمارى‌اند؟

ج ٣ - نفاس و استحاضه بيمارى‌اند ولى حيض بيمارى محسوب نمى‌شود.

س ٤ - آيا بين عارضه‌اى كه قبل از صدور حكم حاصل شده با آنچه بعد از حكم بوده تفاوتى هست‌؟ (با توجّه به سئوال پيشين)

ج ٤ - ظاهراً تفاوتى ندارند.

س ٥ - آيا بين عارضه‌اى كه محكوم عمداً بر خود وارد كرده با آنچه بطور طبيعى عارض شده تفاوتى هست‌؟ (با توجّه به سئوال پيشين)

ج ٥ - اگر يقين گردد كه عارضه‌اى كه بر خود وارد كرده به جهت تأخير حكم بوده، لازم نيست اجراء حكم را تأخير انداخت و الاّ بين عوارض طبيعى تفاوتى نيست و بايد اجراى حكم را به تأخير انداخت.

س ٦ - آيا بين عارضه دائمى مثل سرطان و موقّتى مثل درد آپانديس با توجّه به سئوال پيشين فرقى هست‌؟

ج ٦ - بلى در بعضى از موارد تفاوت وجود دارد، ولى اگر ملاك سرايت و بدتر شدن حال بيمار باشد تفاوت نيست و بايد نحوه اجراء را عوض كرد تا موجب سرايت و بدتر شدن نگردد.

س ٧ - با توجّه به سئوال قبلى در عوارض زايل شدنى، آيا بين