أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٣٣١ - تعزيرات

ج ١ - مسئله محاربه عنوانى است كه قطعاً بايد قصد ترساندن مردم در آن اخذ شود ولى به آن صورت نيست كه بتوان هر نوع خوفى را كه از فعل شخصى براى مردم ايجاد مى‌گردد، عنوان محاربه بر آن تطبيق نمود بلكه بايد قصد ترس را نيز در نظر گرفت و امّا در مثل هواپيماربائى و امثال آن محاربه قطعاً صدق مى‌كند لكن در مثل اسيد پاشى و دزديدن كودكان و شرارت بايد تعدّد لحاظ گردد تا عرفاً در حدّى باشد كه ايجاد ناامنى اجتماعى صدق كند.

تعزيرات

س ١ - آيا قاضى مى‌تواند در مورد تعزيرات منصوصه و غير منصوصه خاطى را عفو نمايد؟

ج ١ - تعزيرات به چند دسته تقسيم مى‌شوند كه هر كدام از نظر عفو حكم جداگانه‌اى دارد:

١ - اگر عملى كه انجام شده و موجب تعزير گرديده است، حقّالّله باشد و حاكم شرع مصلحت ببيند كه عفو نمايد، مى‌تواند خاطى را عفو كند و فرقى بين ثبوت آن بوسيله اقرار يا بيّنه نيست.

٢ - اگر عملى كه انجام شده و موجب تعزير است حقّالنّاس باشد اين فرض مى‌تواند سه صورت داشته باشد فرض اوّل آنجا كه صاحب حقّ خاطى را عفو نمايد و حاكم شرع هم عفو را مصلحت بداند مى‌تواند خاطى را عفو كند و فرض دوّم اين كه صاحب حقّ خاطى را عفو مى‌كند ولى حاكم شرع صلاح مى‌داند كه خاطى تعزير شود، در اينجا حاكم شرع مى‌تواند خاطى را تعزير كند و فرض سوّم در صورتى است كه صاحب حقّ خاطى را عفو ننمايد حاكم شرع نمى‌تواند او را عفو نمايد.

س ٢ - آيا عمل استمناء موجب تعزير مى‌شود؟

ج ٢ - بله بايد تعزير گردد و روايتى در اين زمينه هم وارد است كه