أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٥٩ - مهريّه

ج ٨ - اينگونه بخششها پذيرفته نيست و بايد خمس زائد از مؤونه را بپردازد، مگر آن كه بخششها واقعى و مطابق شأن او باشد.

مصالحه در خمس

س ١ - آيا مرجع و يا وكيل او، مى‌تواند خمس را بعد از حساب كردن، به مقلّد خود ببخشد و نگيرد؟

ج ١ - خمس مسلّم قابل بخشش نيست، مگر آن كه مجتهد جهت خاصّى را در نظر بگيرد و موضوع أهمّ باشد.

س ٢ - آيا براى وكلاى حضرتعالى، جايز است در هنگام تخميس اموال مردم، مقدارى از خمس را به صاحب مال ببخشد، زيرا در بسيارى موارد موجب دلگرمى مؤمنين و ادامه پرداخت خمس مى‌گردد؟

ج ٢ - مصالحه جايز نيست، مگر در مشكوكات.

س ٣ - در بعضى موارد شبهه، در دريافت خمس از طرف روحانيون مأذون، به مصالحه عمل مى‌شود و زمانى كه مكلّف قادر به اداء آن نباشد، چنانچه مستحقّ خمس راضى شود كه به عنوان خمس بگيرد و دوباره ببخشد، آيا اين عمل جايز است يا خير؟

ج ٣ - جايز نيست، زيرا در سهم سادات استحقاق شرط است و اگر مستحقّ باشد، مقدار وجهى را كه مى‌گيرد از براى خود مستحقّ است و اگر مستحقّ نيست، نمى‌تواند خمس بگيرد.

مهريّه

س ١ - شوهرى مهريّه زنش را مى‌دهد، در حالى كه اصلاً حساب سال ندارد و يقين دارد، به مال او خمس تعلّق گرفته است، خمس اين مال بر عهده كيست‌؟