أجوبة المسائل - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ١٠٣ - احكام نماز مسافر (وطن)

نكند، پس خروج از راه ضرورت موجب به هم خوردن وطن نمى‌شود، مثل آن كه او را بجاى ديگر تبعيد كرده باشند و داشتن دو وطن مانعى ندارد.

س ١٢ - مراد از وطن ثانوى چيست‌؟ مثلاً كسى اهل شهرى است، بنا دارد قم را وطن ثانى قرار دهد، حال آيا براى صدق وطن ابتداءً بايد چند ماه باشد و اگر در سال چند ماه هم در وطن ثانوى باشد، آيا اين وطن حساب مى‌شود يا خير؟

ج ١٢ - وقتى تصميم گرفت در محلّى بعنوان زندگى بماند و مقدارى ماند كه عرفاً بگويند در اينجا زندگى مى‌كند، وطن او محسوب مى‌گردد و احتياج نيست چندين ماه بماند.

س ١٣ - طلاّب، دانشجويان و سربازان در شهر غير وطن اصلى راجع به نماز و روزه چه حكمى دارند، آيا قصد لازم است‌؟

ج ١٣ - نظر ما اين است كه: اگر قصد دارد مدّت چند سال در شهرى بماند، مى‌تواند آنجا را وطن قرار دهد و نمازش را تمام بخواند، ولى نسبت به سرباز مشكل است زيرا ماندن او به اختيار خودش نيست و لذا بايد قصد نمايد.

س ١٤ - كسى كه ييلاق را براى هميشه، محلّ زندگى سالى چند ماه قرار داده حكم وطن او را دارد؟

ج ١٤ - حكم وطن دوّم را دارد.

س ١٥ - دانشجويانى كه مدّت ٤ سال يا بيشتر در غير وطن خود مشغول تحصيل هستند، آيا محلّ تحصيل حكم وطن را دارد؟ و نماز و روزه آنها چه حكمى دارد؟

ج ١٥ - با فرض مذكور حكم وطن را دارد و نماز او تمام است.