وجود داشت كه در بالاترين درجه امنيت بيولوژيك، يعنى درجه چهار قرار داشتند و به طور فعّال در زمينه مطالعه عوامل بيولوژيك مرگ‌زا كار مى‌كردند. تعداد اين آزمايشگاه‌ها در سال ٢٠٠٩ م. به ١٥ مورد رسيد و روند افزايشى آنها همچنان ادامه داشته و تعدادى نيز در حال ساخت هستند.

به طور كلّى هم اكنون بيش از ٤٠٠ مركز تحقيقاتى در درجات امنيت بيولوژيك سه و چهار در آمريكا فعّال هستند كه توانايى توليد عواملى، همچون باكترى سياه زخم و فرآورده‌هاى آن را دارند و بيش از چهارده هزار نفر بر روى توليد چنين عوامل خطرناكى كار مى كنند كه اكثر آنها وابسته به بخش غير دولتى بوده و براى كسب بودجه مجبورند پروژه‌هاى مدّ نظر دولتمردان آمريكايى را هرچه كه باشد، بپذيرند.

- آزمايشگاه‌هايى با درجه امنيتى ٤

امّا سؤال اينجاست كه آيا توسعه گسترده اين تحقيقات، تنها به بهانه احساس خطر از چند گروهك تروريستى و انتقال تبليغاتى اين احساس به مردم آمريكا انجام گرفته بود؟ به نظر مى‌رسد در آن دوره، قدرت‌هاى جهانى، وارد مسابقه تسليحاتى پنهان جديدى شده بودند كه بسيار پرحاشيه‌تر و مخرّب‌تر از مسابقه دستيابى به تسليحات هسته‌اى است.

شايد ديگر هزينه ساخت و نگهدارى تسليحات هسته‌اى براى قدرت‌هاى بزرگ چندان به صرفه نبود و نظم نوين جهانى ادّعا شده از سوى دنياى غرب، نياز به اسلحه نوين كم خرج‌تر و مخرّب‌ترى داشت كه اين قدرت‌ها به توسعه تسليحات بيولوژيك روى آورده بودند و توسعه اين نوع از سلاح‌ها را بايد خطر جدّى مسابقه تسليحاتى قدرت‌هاى بزرگ در دنياى آينده برشمرد؛ چرا كه از هم‌اكنون در آمريكا و برخى ديگر از كشورهاى مدّعى قدرت، مراكز ملّى دفاع بيولوژيك در تمامى زيرشاخه‌هاى آن تأسيس شده است.

- شهروندان آمريكا نيز در امان نيستند

نكته بسيار مهم در استفاده از اين نوع سلاح‌ها كه بايد به آن توجّه داشت، اين است كه ارتش آمريكا در ظرف دهه‌هاى گذشته براى دستيابى به اين تسليحات، علاوه بر نظاميان خود، حتّى شهروندان غيرنظامى از همه جا بى‌خبر آمريكايى را نيز قربانى آزمايش‌هاى بيولوژيك كرده و آنها را به عنوان نمونه‌هاى آزمايشگاهى به كار گرفته و از آنان به صورت حيوانات آزمايشگاهى براى تست عواملى همچون گاز خردل، گاز اعصاب، داروهاى روان‌گردان، باكترى‌ها و ويروس‌هاى گوناگون استفاده كرده است.

در ادامه مطلب، با اشاره به مهم‌ترين جنايات انجام گرفته در مسير